In Dora Spenlow ontmoet David een dubbelganger van zijn moeder, krullen en al, en dus kan hij niet anders dan hals over kop verliefd op haar worden. (Het model voor Dora was Dickens’ ongelukkige jeugdliefde Maria Beadnell).Iets soortgelijks voelde hij, op veel jongere leeftijd nog, voor Little Em’ly, het nichtje van Mr. Peggotty in Great…

Hoewel (ik zal daar verderop op terug komen) het beslist onjuist is om David Copperfield in de eerste plaats te zien als een zelfportret van Charles Dickens, is de aanleiding voor het schrijven ervan wel degelijk autobiografisch geweest. Volgens zijn (voortreffelijke) biograaf Peter Ackroyd valt dat niet los te zien van de dood van zijn…

Major Bagstock, met wie ik het eerste deel van deze beschouwing eindigde, vind ik één van de indrukwekkendste figuren van de roman Dombey and Son. Old Joe Bagstock, old Joey, Josh, old J.B., allemaal namen waarmee de majoor zichzelf aanduidt: deze naamsverhaspeling is één van de bekende trucjes waarmee Dickens een personage op nogal eenzijdige…

Dickens’ zevende roman, Dombey and Son, dateert uit 1848. De fase in het leven van de auteur waarin deze roman geschreven werd, kenmerkt zich door een grote mate van rusteloosheid. Hij was net uitgever geworden van de krant die hij min of meer zelf had bedacht en opgezet, The Daily News, om zich even later…

Dickens vond Martin Chuzzlewit, zijn zesde roman, het beste wat hij tot dan toe geschreven had. Eerder heb ik zijn debuut, The Pickwick Papers, gekarakteriseerd als een losse verzameling scènes en avonturen, niet een roman die één geheel vormt, met als meest voor de hand liggende reden voor dit euvel: de wijze van publicatie, namelijk…

Stel de vraag welke schrijver mij, na Shakespeare uiteraard, het liefst is en ik heb daar niet zo één twee drie een antwoord op. James Joyce en Marcel Proust, de grote modernisten, komen als eerste boven. Maar dan misschien toch eerder nog Jorge Luis Borges, de blinde bibliothecaris uit Buenos Aires: ik heb niet voor…