[toc]
Eerder schreef ik een stuk over Gustave Flaubert, een schrijver berucht vanwege zijn schier eindeloze zoektocht naar het juiste woord, de juiste frase. Schrijven was om deze reden voor hem een bezoeking. Hij kon een hele dag achter zijn schrijftafel zitten en niet meer produceren dan één enkele alinea. Zoeken we naar een soortgelijk geval…
Stel, ik mocht kiezen welke schrijver ik zou willen zijn. Ik zou dan toch James Joyce nemen. Maar alleen vanwege de genialiteit van zijn schrijven, niet omdat hij zo’n benijdenswaardig leven heeft gehad. Want dat laatste was zeker niet het geval. Allereerst de voortdurende armoede: al tijdens zijn jeugd (met een vader die zijn complete…
In Dora Spenlow ontmoet David een dubbelganger van zijn moeder, krullen en al, en dus kan hij niet anders dan hals over kop verliefd op haar worden. (Het model voor Dora was Dickens’ ongelukkige jeugdliefde Maria Beadnell).Iets soortgelijks voelde hij, op veel jongere leeftijd nog, voor Little Em’ly, het nichtje van Mr. Peggotty in Great…
Hoewel (ik zal daar verderop op terug komen) het beslist onjuist is om David Copperfield in de eerste plaats te zien als een zelfportret van Charles Dickens, is de aanleiding voor het schrijven ervan wel degelijk autobiografisch geweest. Volgens zijn (voortreffelijke) biograaf Peter Ackroyd valt dat niet los te zien van de dood van zijn…
Major Bagstock, met wie ik het eerste deel van deze beschouwing eindigde, vind ik één van de indrukwekkendste figuren van de roman Dombey and Son. Old Joe Bagstock, old Joey, Josh, old J.B., allemaal namen waarmee de majoor zichzelf aanduidt: deze naamsverhaspeling is één van de bekende trucjes waarmee Dickens een personage op nogal eenzijdige…
Dickens’ zevende roman, Dombey and Son, dateert uit 1848. De fase in het leven van de auteur waarin deze roman geschreven werd, kenmerkt zich door een grote mate van rusteloosheid. Hij was net uitgever geworden van de krant die hij min of meer zelf had bedacht en opgezet, The Daily News, om zich even later…
Dickens vond Martin Chuzzlewit, zijn zesde roman, het beste wat hij tot dan toe geschreven had. Eerder heb ik zijn debuut, The Pickwick Papers, gekarakteriseerd als een losse verzameling scènes en avonturen, niet een roman die één geheel vormt, met als meest voor de hand liggende reden voor dit euvel: de wijze van publicatie, namelijk…
Stel de vraag welke schrijver mij, na Shakespeare uiteraard, het liefst is en ik heb daar niet zo één twee drie een antwoord op. James Joyce en Marcel Proust, de grote modernisten, komen als eerste boven. Maar dan misschien toch eerder nog Jorge Luis Borges, de blinde bibliothecaris uit Buenos Aires: ik heb niet voor…
Wagner begint met het componeren van Tristan und Isolde als hij Siegfriedvoor ongeveer tweederde af heeft. Hij is in een moeilijke situatie terecht gekomen m.b.t. zijn Ring-opera’s. Het lezen van Schopenhauer heeft hem talloze nieuwe ideeën opgeleverd, maar het Ringproject is al voor een groot deel onderweg; dat helemaal vanaf de grond opnieuw opbouwen en…
Toen Richard Wagner begon met schrijven aan de libretti voor de vier Ring-opera’s, deed hij dat vanuit een overtuigd socialistisch-anarchistisch standpunt (ik heb het hierboven al gehad over Wagners ideeën uit die tijd). Al snel echter raakte hij teleurgesteld in de revolutionaire politiek, met name n.a.v. het mislukken van de revolutie in Dresden (en ook…